12 czerwca, 2018

Przepisy, normy i wytyczne

Przepisy służące do określania odległości urządzeń i przewodów infrastruktury technicznej od obiektów terenowych

Należy zwrócić uwagę na to, iż:

  • Przedstawione źródła informacji służą do określenia minimalnych odległości od obiektów terenowych na etapie budowy infrastruktury technicznej i są respektowane do dnia dzisiejszego wg zasad obowiązujących w momencie budowy sieci (jeżeli nie zostały przebudowane);
  • Minimalne odległości od obiektów terenowych wprowadzają ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, za które należały się odszkodowania w momencie budowy infrastruktury;
  • Roszczenia majątkowe ulegają przedawnienia na mocy art. 117 i 118 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.);
  • Minimalne odległości od obiektów terenowych nie służą do wyznaczania szerokości pasów służebności przesyłu lub bezumownego korzystania z nieruchomości;
  • Szerokości pasów służebności przesyłu zapewniają prawo przejścia i przejazdu wzdłuż urządzeń infrastruktury oraz prawo do wykonywania prac konserwacyjnych sieci w tym pasie;
  • Szerokości pasów służebności przesyłu wyznaczają właściciele infrastruktury technicznej zgodnie z art. 3051 i 3052 ustawy Kodeks cywilny.

Uwaga:

  • W przypadku, gdy właściciel infrastruktury będzie nalegał na wyznaczenie pasa służebności przesyłu o szerokości nieodpowiadającej możliwości przejścia i przejazdu wzdłuż urządzeń infrastruktury, szerokość tego pasa powinien ustanowić sąd powszechny. Dotyczy to tych przypadków, gdy np.:
  • właściciel sieci kablowej będzie chciał ustanowić służebność przesyłu w pasie o szerokości 1 cm, co odpowiada średnicy kabla ułożonego w ziemi,
  • właściciel naziemnej sieci ciepłowniczej będzie chciał ustanowić służebność przesyłu w pasie odpowiadającym rzutowi poziomemu zewnętrznych krawędzi rurociągu na grunt.
Napowietrzne sieci elektroenergetyczne
W przypadku linii elektroenergetycznych nie ma przepisów w formie rozporządzenia, które podawałoby zasady ustalania szerokości pasów ochronnych, co powoduje duże utrudnienia przy ustalaniu odszkodowań za szkody i wynagrodzeń za służebność przesyłu.

Instytut Infrastruktury Liniowej wypracował własne zasady w tym względzie, przyjmując:

  • na terenach otwartych (pola uprawne) – rzut przewodów plus 1 m (0,5m z każdej strony);
  • na terenach leśnych – sugerujemy zasady wynikające z poniższych norm:
  1. Polska Norma PN-E-05100-1, 1998 Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Projektowanie i budowa (norma obowiązująca dla linii niskiego napięcia z przewodami gołymi, ale dla linii wyższych napięć też ją zalecamy, ponieważ generuje szersze pasy wycinki, mimo iż obowiązują nowe normy przedstawione poniżej),
  2. Polska Norma PN-EN-50341-1, 2005 Elektroenergetyczne linie napowietrzne prądu przemiennego powyżej 45 kV. Część 1: Wymagania ogólne. Specyfikacje wspólne (proszę wybrać część III normy: PN-EN-50341-3 – Zbiór normatywnych warunków krajowych),
  3. Polska Norma PN-EN-50423-1, 2007 Elektroenergetyczne linie napowietrzne prądu przemiennego powyżej 1 kV do 45 kV włącznie. Część 1: Wymagania ogólne. Specyfikacje wspólne (uwaga, jak wyżej).
  • na terenach przeznaczonych pod zabudowę należy uwzględnić oddziaływanie pól elektromagnetycznych oraz hałas generowany przez linie elektroenergetyczne wysokich napięć (dotyczy to ograniczeń, a więc jest to związane z odszkodowaniami, a nie wynagrodzeniem za służebność przesyłu – wyjątek dotyczy obszaru ograniczonego użytkowania):
  1. ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz. 150 z późn. zm.) – w przypadku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania należy dysponować tytułem prawnym do terenu, na którym występuje przekroczenie standardów jakości środowiska),
  2. ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. nr 199, poz. 1227 z późn. zm.),
  3. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213, poz. 1397),
  4. rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania ich poziomów (Dz. U. z 2003 r. nr 192, poz. 1883),
  5. w zakresie PEM obowiązywało kiedyś zarządzenie Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 28 stycznia 1985 r. w sprawie szczegółowych wytycznych projektowania i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych w zakresie ochrony ludzi i środowiska przed oddziaływaniem pola elektromagnetycznego (MP Nr 3, poz. 24), nadal wszyscy się na tym wzorują,
  6. ponieważ rozporządzenie z ppkt poprzedniego nie obowiązuje takie odległości powinien podawać projektant sieci,
  7. Polska Norma PN-T-06580-1, 2002. Ochrona pracy w polach i promieniowaniu elektromagnetycznym o częstotliwości od 0 Hz do 300 GHz. Część 1: Terminologia,
  8. rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r. nr 120, poz. 826);
  • dodatkowe opracowania:
  1. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), oraz
  2. opracowanie Instytutu Energetyki (Pracownia Oddziaływań Środowiskowych i Ochrony Przepięciowej) pt. „Wyznaczanie stref ochronnych w pobliżu linii elektroenergetycznych 110 kV”, Warszawa, 1992 r.
Kablowe sieci elektroenergetyczne
  1. Polska Norma PN-76/E-05125, 1976. Elektroenergetyczne i sygnalizacyjne linie kablowe. Projektowanie i budowa (norma obowiązująca poprzednio);
  2. Norma SEP N SEP-E-004, 2003. Elektroenergetyczne i sygnalizacyjne linie kablowe. Projektowanie i budowa – dotyczy sieci podziemnych.